W pierwszej części artykułu omawialiśmy rolę leptyny w odchudzaniu. Stwierdziliśmy, że leptyna pełni rolę kluczową - im jest jej wiecej, tym szybsze tempo przemiany materii i tym szybsza utrata tkanki tłuszczowej. Napotkaliśmy jednak szereg trudności - od oporności leptynowej po nieunikniony spadek poziomu leptyny wraz z ograniczeniem spożycia kalorii. Jak sobie radzić z tym dwoma zjawiskami - o tym w poniższym artykule.

Jak pisaliśmy osoby otyłe przejawiają często oporność leptynową - pomimo iż komórki ich tkanki tłuszczowej wytwarzają dużo leptyny, to receptory są na nią niewrażliwe. Czy można zwiększyć ich wrażliwość? Można, lecz wymaga to nieco czasu, pracy i poświęceń.

Paradoksalnie aby rozwiązać ten problem, należy sprawić, aby przez pewien czas poziom leptyny spadł jak najniżej. Organizm osoby otyłej, przyzwyczajony do dostępności leptyny, z czasem zareaguje na jej zmniejszającą się ilość podwyższeniem czułości receptorów. Jak to w praktyce osiągnąć? Otóż najprościej na jakiś czas obniżyć poziom insuliny, eliminując z diety węglowodany.

Badania naukowe pokazują, iż gdy poziom insuliny jest wysoki nawet w czasie głodówki (zastanawiacie się byc może jak to możliwe, i słusznie - badacze wysoki poziom insuliny wywołali  sztucznie, poprzez jej dożylne podanie), poziom leptyny również rośnie! Leptyna jest więc silnie związana z insuliną, i o ile chcemy czasowo osiągnąć jak najniższe poziomy leptyny, to powinniśmy unikać tego, co podwyższa poziom insuliny, czyli węglowodanów.

Z badań naukowych wiemy, że w przypadku głodówki poziom leptyny spada znacząco już po półtorej doby. My jednak nie zamierzamy się głodzić, spróbujemy więc obnizyć poziom leptyny przechodząc na dietę niskowęglowodanową. Na jak długo? Przeciętnie, aby zmniejszyć oporność leptynową, wystarczą trzy tygodnie. Przez trzy tygodnie więc nie jemy żadnych węglowodanów w postaci innej niż warzywa, praktycznie opieramy naszą dietę na białku i tłuszczach. Warzyw możemy jeść niemal dowolne ilości, ale tylko tych zielonych liściastych (wszelkie odmiany sałat i kapust, brokuły, szpinak itp.). W miarę upływu czasu nasze receptory "zatęsknią" za leptyną i reagować zaczną na jej mniejsze ilości.

No dobrze - powie uważny czytelnik - zwiększyliśmy wrażliwość receptorów na leptynę, ale jej ilość drastycznie spadła, co spowalnia nasz metabolizm i utratę tkanki tłuszczowej! I ma rację! Po trzech tygodniach i uporaniu się z jedną z barier, pora zmienić modus operandi i wziąć się za barierę drugą - czyli zwiększyć poziom leptyny. Jak to zrobić? Musimy znowu wykorzystać wyniki tego samego badania, które udowodniło, iż im wyższy poziom insuliny, tym wyższy poziom leptyny. A co zrobić aby mieć więcej insuliny? Należy jeść węglowodany!

Ale już nie tak, jak jedliśmy gdy doprowadziło nas to do tycia, ale w sposób przemyślany i kontrolowany.  

Jak wiemy z badania na biednych głodujących, nawet gdy spożycie kalorii jest niskie, solidna porcja węglowodanów potrafi przywrócić poziom leptyny do normy. Bazując na tej informacji możemy skonstruować plan żywieniowy, który poprzez okresowe spożycie węglowodanów pozwoli nam przebić się przez bariery w odchudzaniu, przyspieszając metabolizm, regulując gospodarkę hormonalną i zwiększając tempo spalania tkanki tłuszczowej.

Cykliczne spożycie węglowodanów możemy zaplanować na wiele sposobów. Najprostszy z nich to cotygodniowy weekend z węglami. Polega on na tym, iż przez pięć dni tygodnia jemy tak aby schudnąć, czyli posiłki nasze składają się z białek i tłuszczy, a ilość kalorii jest mniejsza niż zapotrzebowanie. W weekend zmieniamy strategię - jemy tak, aby połowa spożywanych kalorii pochodziła z węglowodanów, a jemy tyle, ile wynosi nasze zapotrzebowanie (ani nie jemy zbyt mało, ani nie objadamy się).

Bardziej skomplikowaną, ale i nieco lepszą metodą jest spożycie węglowodanów w czwartym i siódmym dniu tygodnia. Dlaczego tak? Jak pamiętamy, przy głodówce poziom leptyny drastycznie spada w półtorej doby, a przy odchudzaniu (jedzeniu nieco poniżej zapotrzebowania) w 3-4 dni. Dodatek węglowodanów do diety co 3-4 dni podnosi poziom leptyny i sprawia, iż unikamy spowolnienia tempa przemiany materii i odchudzania.

Najbardziej zaawansowaną metodą jest stopniowe zwiekszanie indeksu glikemicznego i ilości jedzonych węglowodanów w trakcie tygodnia, jak to praktykowaliśmy w ramach programu "Schudnijmy Razem". Metoda ta pozwala na utrzymanie w miare stałego poziomu leptyny przez cały tydzień, pomimo niskokalorycznej diety.

Niezależnie od tego jaką metodę wybierzesz, pamiętaj o tym, iż w Twoim interesie jest aby poziom leptyny oraz wrażliwość na nią były jak najwyższe. Zapewnić to może właściwa dieta i cykliczne spożycie węglowodanów. Jeżeli o to zadbasz, to w połączeniu z odpowiednim treningiem organizm Twój poradzi sobie z wszelkimi barierami jakie możesz napotkać w trakcie odchudzania, na drodze do wymarzonej super sylwetki.

© super-sylwetka.pl - 2006 - 2010